★ :[065] ไม่เข้าใจ

posted on 06 Jan 2011 19:12 by ishi-chiki
 
เหนื่อยกับความรู้สึกตัวเองจริงๆเลยตอนนี้
ทั้งๆที่รู้ว่าไม่ควรคิดมากกับคำพูดของใครบางคน...ก็ยังจะคิด
ทั้งๆที่รู้นะ ว่าบางทีสิ่งที่เค้าพูดมันอาจจะไม่ใช่แบบนั้น แต่ก็ยังเอามาคิดมาก
ก็เพราะไม่รู้...ก็เพราะไม่เข้าใจ ว่าคำพูดเหล่านั้น 'มันออกมาจากใจเค้าึเปล่า'
 
ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงแคร์อะไรมากมายอย่างนี้
ทั้งๆที่เมื่อก่อนมันไม่ใช่เลย....เค้าก็เหมือนคนที่รู้จักทั่วไป
ทำไมถึงได้เป็นห่วง คิดมากกับเค้าไปซะทุกเรื่อง
ทั้งๆที่มัน 'ไม่ควรจะเป็น' ... ไม่ควรเลยสักนิดเดียว ~
 
พยายามให้ตัวเองกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน
พยายามเป้นพี่ที่รับฟังปัญหา และให้คำปรึกษาให้ดีที่สุดเหมือนเดิม
อยากพูดทักทายเหมือนเดิม ไม่คิดอะไรให้มันมากมาย
ไม่เก็บเอาเรื่องเล็กๆน้อยๆมาคิดมากเหมือนตอนนี้
แต่ยิ่งพยายาม...ท้ายที่สุด มันก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม
 
กลายเป็นคนที่ดูน่ารำคาญ
กลายเป็นคนที่บางครั้งไม่มีเหตุผลในการทำอะไรบางอย่าง
กลายเป็นเหมือนเด็ก ที่บางทีชอบเรียกร้องความสนใจ เอาแต่ใจตัวเอง
การเป็นคนขี้อิจฉา ขี้น้อยใจอยู่คนเดียว...
'มันไม่ใช่ตัวเองเลย!'
 
ดีใจที่เราได้รู้จักกัน...
มีความสุขทุกครั้งที่ได้คุยกันเสมอ
รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้รับกำลังใจ เวลาที่สิ้งหวัง และหมดแรง

เพราะได้รับมันมากเกินไป จากที่ไม่เคยได้มาก่อน
จนรู้สึกเป็นความเคยชินที่ไม่อยากให้มันลดน้อยลงหรือจางหายไป
กลายเป็นนิสัย ที่ต้องทำอะไรเดิมๆ
กลายเป็นความเห็นแก่ตัว ที่พยายามรั้งเอาไว้เพียงคนเดียว
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 

 
 


Comment

Comment:

Tweet

เคยรู้สึกแบบนี้เหมือนกันเลยค่ะ ..แต่ตอนนี้พยายามจะเลิกรู้สึกอยู่เพราะรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้

#1 By ||┃Junshoku|┃||┃ on 2011-01-17 08:14